You may be wondering why this page looks the way it does. Well, either your browser doesn't support web standards, or the stylesheet hasn't loaded properly. Try refreshing the page, if you will.
Weblog
door Anneloes & Ruben
6

’t Was een spannende dag voor je vrijdag. Een dag voordat je elf maanden oud werd, wilden de kinderdermatologen testen of je tegen tarwe kon. Uit de eerste proeven – al maanden geleden inmiddels – bleek namelijk dat je voor tarwe waarschijnlijk een lichte allergie zou hebben. Maar aangezien een zware allergie zou leiden tot een ernstige reactie (ademhalingsproblemen bijvoorbeeld), moest deze allergietest in het ziekenhuis plaatsvinden.
’s Ochtends om tien uur begon de verpleegkundige met het aanleggen van een waaknaaldje, zodat in geval van die ernstige reactie direct medicijnen toegediend konden worden via een infuus. Maar ze kon geen ader vinden.
“Dat is bij de meeste baby’s nogal lastig”, zei ze.
Papa begreep dat – met een blik op je spekarmpjes – direct.
De verpleegkundige raakte er een beetje verhit van. Een assistente probeerde met een rood aangelopen hoofd zo goed en zo kwaad als het ging te assisteren. En jij begon Heel Hard te Huilen.
Midden in die scène kwamen de dermatologen binnen. Omdat ze slechts een lichte reactie verwachtten, besloten ze ter plekke dat het waaknaaldje niet nodig was.
Je kreeg een beetje tarwepap op je bovenlip. Die werd een heel klein beetje rood, maar het was niets vergeleken met het hoofd van de assistente. De specialisten besloten de test voort te zetten. Je kreeg vijf milliliter tarwepap, even later tien, en nog even later twintig.
En toen leek het alsof je opeens van alle kanten door onzichtbare muggen werd belaagd. Op je slapen verschenen een paar kleine bultjes, daarna ook op je armen, benen, buik, rug en gezicht. Je liep knalrood aan – de assistente was er opeens niets bij. Je begon wat moeizamer te ademen.
Zeer allergisch voor tarwe dus. De dermatologen waren verbaasd, je ouders vooral bezorgd en teleurgesteld. Gelukkig werkten de negen druppels die je kreeg goed. Om twee uur mochten we met je naar huis en de volgende dag was je weer de oude Tom. De diëtiste gaat nu een dieet samenstellen zonder tarwe. En zonder koemelk, kip, worteltjes, bloemkool en rijst.
...
Laats wilde AMC pinda-provocatie uitvoeren. Wij als ouders twijfelden of de huidtest een maand eerder wel goed was verlopen en vroegen of het mogelijk was eerst nog een huidtest te doen alvorens met de provocatie te beginnen. De behandelend kinderarts vond dat een goed idee en al geschiedde... en wat bleek: HEFTIGE allergische reactie op de huidtest, flink plakaat verdikking op onderarm... provocatie per direct afgeblazen, wij konden naar huis, maar pinda mag ze nooit (=dodelijk, evenals melk).
I´ll note here ... Lucas, never invite Tom to the pizza restaurant. I´d hope he likes sea food! :-)
Healt Tom! Bee good!
@Iedereen: er wel eens aangedacht dat een boel producten ook zitten in andere producten wat je niet zou verwachten: ei in griepprik en andere medicatie, lactose (melk) in bepaalde medicatie, gluten in verf en lijm, etc. En ooit gehoord van de "kiss-of-death"? Vriendje had pinda gegeten... ging zijn vriendinnetje zoenen... je raad het al... :( Zo snel kan het gaan en zo erg moet je opletten. Het voordeel als je er vroeg bij bent is dat het kind (in dit geval mijn dochter) ook niet beter weet. Ze weet precies wat ze wel en niet mag, weet ze het niet zeker, dan eet ze het niet, of gaat ze er niet mee knutselen (in geval van verf of lijm).
Die kleintjes groeien er ook nog wel eens overheen, terwijl je tegen je 50ste zomaar een fijne glutenallergie blijkt te kunnen ontwikkelen, ik kan het weten want ik woon met zo een samen...nooit meer een lekker stokbroodje!
Sterkte voor Tom en jullie!
Hieronder kunt u zelf een reactie kwijt. Ik vind het helemaal niet erg als u het enigszins beschaafd houdt.
HTML wordt uit uw tekst gefilterd. Links die u met http:// laat beginnen, worden achter de schermen automatisch aanklikbaar gemaakt.