26 juni tot 2 juli

.:. jakarta
     .:. bandung
          .:. papandayan

::: Anneloes en ik (plus de rest van het gezelschap) zijn in Indonesië aangekomen en... alles wel.

Nadat we nog in Nederland (op 26 juni) uiteraard direct met de befaamde NS-vertragingen hadden kennisgemaakt, ging bij Lufthansa eigenlijk alles vrij voorspoedig. Vanzelfsprekend was er wat gehannes met de reserveringen maar dat hoort er volgens mij gewoon bij. Ook bleken we toch een stop-over in Singapore te hebben waardoor de reis wat langer zou duren dan gepland. Uiteindelijk kwam die stop niet zo ongunstig want in het halfuurtje hebben Anneloes en ik een digitale filmcamera gekocht die we in Nederland al hadden uitgezocht. De versie die thuis in de winkels ligt was in Singapore al verouderd, dus we hebben de opvolger, zo'n 800 gulden goedkoper dan in NL.

Ook bleek uiteindelijk de vertraging precies twintig minuten, dus daarover geen klagen. Direct buiten het vliegveld direct met de onderhandelingstaktieken van de Indonesiërs kennisgemaakt. Na veel gedoe eindelijk een taxi naar het hotel geregeld. Ook daar wilden ze ons eerste een hogere prijs aansmeren dan afgesproken, dus toen waren we al vrij vermoeid bij de gedachte dit nog zes weken mee te moeten maken.In een helicak in het drukke verkeer van Jakarta


In onze eerste volle dag Jakarta niets gedaan behalve de oude stad bekijken, die behoorlijk tegenviel. Hoogtepunten van deze dag: ritje in helicak (soort brommertaxi met twee plaatsen achter de chauffeur) door het krioelende stadsverkeer en de maaltijden - het Indonesische eten is iedere keer weer erg lekker en belachelijk goedkoop.

Op 29 juni zijn we met minibusje naar Bandung gereden. Normaal gesproken leidt de weg over een bijzonder mooie bergpas maar aangezien het zaterdag was hebben we het drukke weekendverkeer aldaar gemeden. De rit van zo'n 150 km duurde een uur of drie, maar aangezien vervolgens alle hotels volgeboekt bleken te zijn, duurde het tot half zes voordat we een plek hadden gevonden. Gelukkig dat we een uiterst geduldige chauffeur hadden (die ook nog terug naar Jakarta moest).

We hebben de volgende dag flink uitgeslapen, waarop Anneloes, Ron-Peter, Rheate en ik naar de Dago-waterval zijn gegaan. Daar hebben we een fikse wandeling gemaakt door het steile landschap, langs kampungs (dorpen), bananenbomen en ander natuurschoon. Vervolgens hadden we afgesproken om vijf uur met de rest van het gezelschap, maar aangezien we al om half vier in het Dago-theehuis waren, hebben we er gelijk gegeten. Heerlijk relaxte plek met paviljoentjes en uitzicht over de stad. Vroeger kwamen naar het schijnt mijn opa en oma hier ook in het weekend om uit te rusten (ze hebben elkaar hier ontmoet).Waterlelies onderweg


Toen Hans en Wija (voor degenen die dat niet weten, that's my Mum) als laatsten arriveerden, bleken ze gezelschap te hebben. Een man genaamd Benny had hun aangesproken in de stad met het aanbod ze rond te leiden maar zoals waarschijnlijk iedereen hadden ze hem willen afpoeieren. Door zijn typische, uiterst vriendelijke uitstraling was dat niet echt gelukt - gelukkig maar, want hij bleek een fantastische gids de volgende dag.Sawa's


Benny heeft ons met twee minibusjes naar het huis van zijn zuster even buiten Garut op het platteland geleid. Ze woont midden tussen de sawa's (rijstvelden) in een bijzonder arm dorpje. Dat we daadwerkelijk door de sawa's gelopen hebben, tussen de rijst-oogstende dames en heren gezeten hebben en vervolgens door het hele dorp zijn uitgezwaaid was geweldig. De indrukken zijn vastgelegd op tientallen foto's en nu al bijna een uur film, maar de herinneringen zijn hoe dan ook mooier.Het kaf van de rijst scheiden


De trip was daarmee niet afgelopen want Benny leidde ons ook nog naar een van 's lands 120 vulkanen. Niet een van de heftig bezochte, maar eentje zonder betreden paden. Het was dus een hele klim op Gunung Papandayan, af en toe met handen en voeten, langs een riviertje dat steeds warmer en blauwer werd. Onderweg kwam al overal stoom en zwavel uit de rotsen. Boven hadden we dan ook op verschillende plaatsen schitterende zwavelbronnen en de spectaculaire actieve vulkaankraters.

Tussen de twee hoogtepunten door bezochten we een kleurige fruit- en groentemarkt in Garut.

Op de terugreis werden we door een van de begeleiders thuis bij zijn moeder uitgenodigd voor koffie en thee. Weer midden tussen de rijstvelden in een dorpje alleen bereikbaar via een hobbelig paadje (voor Indonesische begrippen, voor Nederlandse begrippen is het volslagen onbegaanbaar) en een kilometer wandelen. 		Fruitmarkt in Garut


Vandaag zijn we met behulp van Benny naar een hotel volledig naar onze wensen verhuisd. Door ons diverse gezelschap wilden we zowel een tuin om te relaxen als een zwembad en dat bleek even lastig. Achterop Benny's motor ben ik de halve stad doorkruist, tot we vlakbij het station een prima hotel vonden. Gelijk met z'n allen daarheen en afscheid genomen van Benny.

De komende dagen gaan Anneloes en ik in ieder geval Cirebon bezoeken, een stad richting noordoosten met paleizen van lokale vorsten, en bekend om batik en garnalen. Verder even gas terug na de enerverende maar vermoeiende dag.



anneloes & ruben

.:. volgende etappe .:.

indonesia, indonesië, indonesien, indo, ri, belanda, 2002, anneloes, ruben, wija, hans, ron-peter, rheate, wies, tinus, menno, dorine, thijs, carin, jakarta, bandung, papandayan, yogyakarta, borobudur, bromo, malang, solo, meru, betiri, turtle beach, bali, kuta, ubud, tirtagangga indonesia, indonesië, indonesien, indo, ri, belanda, 2002, anneloes, ruben, wija, hans, ron-peter, rheate, wies, tinus, menno, dorine, thijs, carin, jakarta, bandung, papandayan, yogyakarta, borobudur, bromo, malang, solo, meru, betiri, turtle beach, bali, kuta, ubud, tirtagangga